Na początku zastanówmy się jak pracuje ten najważniejszy w naszym ciele mięsień. Serce pompuje krew bez przerwy na przemian kurcząc się i rozkurczając. Składa się ono z dwóch części, które oddzielone są od siebie przegrodą. Krew docierająca do serca z rozmaitych części naszego ciała wpada najpierw do prawego przedsionka, potem do prawej komory i wędruje do płuc. Powraca razem z tlenem, przepływa przez lewy przedsionek i lewą komorę. Krew wykonuje zwrot o 180 stopni i wraca do aorty. Oczywiście w tym samym momencie wpływa zużyta krew. Jedną z chorób serca jest arytmia mięśnia sercowego. Potocznie nazywana jest ona migotaniem przedsionków i jest ona zagrożeniem dla życia. Dotyka ona coraz większej liczby osób i to często już przed czterdziestym rokiem życia. Charakterystycznym objawem jest nierówne bicie serca. Pojawia się kołatanie serca lub nierównego bicia, dochodzi do tego ból w klatce piersiowej, duszności, mroczki przed oczami i zawroty głowy. Wyróżniamy dwa rodzaje tej choroby, wersja przewlekła trwa ponad siedem dni i ustępuje samoistnie oraz wersja napadowa, która ustępuje najczęściej w ciągu doby. Przyczyną takiej sytuacji u osób młodych jest najczęściej wada zastawki, natomiast starszych brak wydajności serca. Winne może tez być nadciśnienie, stany zapalne, choroba miażdżycowa. Mogą winne być też zaburzenia elektrolitowe. Najważniejsze jest w takim przypadku szybkie i prawidłowe rozpoznanie i odpowiednie leczenie. Chorobę ta można rozpoznać dzięki zapisowi EKG., Jeśli napad migotania występuje rzadko i trwa krótko niezbędny jest długotrwały zapis. Jest to robione za pomocą specjalnego urządzenia, które dokonuje zapisu parametrów serca przez całą dobę. Pomocne SA tez inne badania serca, które zaleca się wykonać jednocześnie. Lekarz w określonych przypadkach może też zlecić test wysiłkowy i koronarografię. Leczenie tego schorzenia prowadzi się na kilka sposobów. Jeśli jest to skutek zaburzeń elektroliwoych to trzeba uzupełnić w organizmie brakujący potas i magnez. Jeśli to nie pomaga lub elektrolity nie są przyczyną to konieczne jest podanie leków antyarytmicznych. Jeśli podawanie preparatów nie przynosi żadnego efektu to wykonuje się kardiowersję. Jest to dość prosty elektryczny zabieg przywracający prawidłowy rytm serca za pomocą impulsów elektrycznych. Innym rozwiązaniem jest ablacja. W najgorszym przypadku choremu wszczepia się rozrusznik, dzięki czemu serca bije w odpowiednim tempie.

Lato to okres, kiedy odnotowuje się najwięcej zakażeń grzybica stóp. Czy wiesz, że częste mycie stóp wcale nie zabezpiecza przed grzybica a może nawet zwiększyć ryzyko zachorowania? Wcale to nie oznacza, że powinno się przestać myć nogi, ale Ne wolno przesadzać. Zwykłe mydło nie zawiera najczęściej substancji grzybobójczych, a więc jeśli już mamy grzyba to na pewno w ten sposób się go nie pozbędziemy. Zamiast tego stosować należy specjalne preparaty, które są przeznaczone do walki z grzybica. Ważny jest czas, im wcześniej rozpoczniemy kuracje tym szybciej pozbędziemy się grzybicy stóp. Jeśli chodzi o preparat to jest ich bardzo duży wybór. Najlepiej zdecydować się na te, które mają w swym składzie terbinafinę, mikonazol lub clotrimazol. Bardzo dobrze też sprawdzają się preparaty naturalne takie jak olejek z oregano czy też wyciąg z propolisu. W większości przypadków takie leczenie powoduje ż grzybica ustępuje. Jednak w niektórych przypadkach ona powraca lub utrzymuje się w danym miejscu. W takiej sytuacji zaleca się wykonanie posiewu by zdiagnozować dokładnie rodzaj grzyba, jaki nas zaatakował. Czasem okazuje się konieczne stosowanie leków doustnych. Czasem też wykonuje się badania laboratoryjne by bliżej przyjrzeć się problemowi. Dość groźne jest narażenie miejsc, w których znajduje się jakaś rana skóry. W takich sytuacjach zaleca się zastosowanie antybiotyków. Ja już wspomniałem dobry efekt przynosi użycie wyciągu z propolisu. Jest to substancja wytwarzana przez pszczoły z części roślin zwanych żywicami i balsami, które chronią je przed drobnoustrojami. Wyciąg taki wspomaga gojenie ran, działa on tez przeciwzapalnie i łagodząco. Puder z propolisem jest stosowany w podrażnieniach i otarciach. Dzięki dobrej penetracji środki zawarte w wyciągu docierają głębie w skórę, dzięki czemu są bardzo skuteczne przy leczeniu grzybicy stóp. Jednak zamiast leczyć warto przeciwdziałać. Aby tak było to trzeba przestrzegać kilku zasad. Po pierwsze nośmy klapki przy korzystaniu z publicznych toalet, basenów, szatni, saunie, itd. Dbać tez musimy w wystarczający sposób o higienę. Ważne by po każdej kąpieli czy tez myciu stop dokładnie je wycierać, zwracając przy tym szczególną uwagę a przestrzenie miedzy palcami. W lecie używaj lekkiego i przewiewnego obuwia, noś tylko bawełniane skarpetki i zmieniaj je każdego dnia. Nie wolno tez pożyczać ani kapci ani butów, jeśli kupujesz obuwie to w sklepie nie przymierzaj na gołą stop

Problemy intymne mogą być spowodowane przez grzyby, bakterie i drobnoustroje. Ataku możemy się spodziewać w solariach, toaletach, hotelach i tym podobnych miejscach. Do zakażenia może dojść także podczas stosunku płciowego. Gdy tylko intruz dostanie się do pochwy szybko się namnaża i powoduje przykre dolegliwości. Walka może trwać tygodniami a nieleczone infekcje mogą prowadzić do groźnych powikłań. Gdy tylko zauważymy problemy to szybko trzeba się udać do lekarza. Najbardziej popularną infekcją wśród kobiet (wynika to z budowy ich układu płciowo – moczowego) jest grzybica. Za zakażenie są odpowiedzialne grzyby, które normalnie bytują na skórze i w błonach śluzowych. Do ataku dochodzi, gdy tylko organizm jest osłabiony, a latem nie trudno o to, wystarczy przegrzanie. Zakażeniom tego typu sprzyja niewystarczająca lub przesadna higiena. Typowym objawem jest świąd i pieczenie oraz ból przy oddawaniu moczu. Z czasem pojawiają się upławy przypominające twaróg. W leczeniu stosuje się maści i globulki w cięższych przypadkach także środki doustne. Nieleczona choroba ma tendencję do częstych nawrotów. Możliwe jest też bakteryjne zakażenie pochwy, odpowiedzialne są za to bakterie beztlenowe. One także atakują jak tylko dojdzie do obniżenia odporności organizmu. Charakterystycznym objawem oprócz świądu i pieczenia są upławy o charakterystycznym rybim zapachu. W leczeniu stosuje się antybiotyki zarówno doustne jak i dopochwowe. Mniej znaną chorobą jest rzęsistkowica. Winny jej jest rzęsistek pochwowy, jest to pierwotniak, którym można się zarazić poprzez stosunek bez zabezpieczenia. Ale pierwotniak ten może także kilka godzin przetrwać na gąbce czy ręczniku, gdy go użyjemy zakażenie gotowe. Objawem są żółte lub zielonkawe pieniste upławy o nieprzyjemnym zapachu. Z pomocą przyjdzie nam ginekolog, który powinien pobrać wymaz z pochwy. Pierwotniaka pokona antybiotyk. Kolejną infekcją jest opryszczka pochwowa. Wywołuje go wirus, który jak raz zaatakuje to już na zawsze pozostaje w organizmie. Gdy nastąpi spadek odporności to natychmiast się uaktywnia i atakuje. Objawem jest zaczerwienienie i obrzmienie okolic intymnych. Potem pojawiają się drobne pęcherzyki, które z czasem pękają i tworzą bolesne ranki. Z pomocą przyjdą nam leki przeciwwirusowe. Chlamydioza – ta z kolei choroba zostaje wywołana przez bakterie. Jest ona rozpowszechniona zarówno u pań jak i panów, można być jej nieświadomym nosicielem przez lata. W leczeniu wszystkich infekcji może pomóc samodzielna diagnoza. W aptece możemy nabyć test, który wykrywa infekcje intymne.

Aby skutecznie dbać o zdrowie trzeba myc ręce, bez tego podstawowego obowiązku ciężko będzie nam być zdrowym. Według specjalistów poprawne mycie rąk zmniejsza ryzyko infekcji nawet o 25%. Jest to ważne szczególnie teraz, gdy jest sezon na nowalijki. Najbardziej powszechną chorobą, która powstaje na skutek nie mycia rąk jest zapalenia wątroby typu A. Wirus ten jest wydalany razem z kalem i może się znajdować niemal na wszystkich warzywach i owocach. Zakazić się można także poprzez dotknięcie np. klamki, gdy dotykała jej wcześniej osoba chora i nie umyła rąk po wyjściu z toalety. Już po dwóch tygodniach od takiej sytuacji może dojść do pojawienia się objawów żółtaczki. Zachorować można także poprzez nie mycie np. owoców takich jak truskawka. A przecież, gdy jest ona na krzaku to jest narażona na wizytę bakterii czy niebezpiecznych związków pochodzących z nawozów naturalnych. Nawozów takich często używa się w przydomowych ogródkach. Nie myjąc owoców możemy zachorować na czerwonkę, która jest wywoływana poprzez pałeczkę shigella. Ale wcale nie musimy jeść tych owoców, wystarczy, że ze sprzedawcą trefnego towaru wymienimy się banknotami lub podamy mu rękę. Nowalijki mogą tez być nosicielami pasożytów. Mogą się tam znajdować jaja owsików i glisty ludzkiej. Roznoszone są one miedzy innymi przez ślimaki. Groźne są tez leśne owoce w tym najbardziej jagody i poziomki, bo na nich może występować bąblowica. Jest to rodzaj tasiemca przenoszony przez lisy. Co najgorsze objawy pojawiają się dopiero wtedy, gdy niszczona jest wątroba i płuca? Najprostsza drogą do tego by uniknąć zakażenia jest jedzenie nowalijek czystymi rękami, oczywiście umytych nowalijek. Wyrzucajmy także warzywa poobijane i uszkodzone. Właśnie w takich miejscach znajduje się najwięcej zarazków. Produkty dopiero, co kupione najlepiej włożyć so sitka i myć pod Bierzach wodą w zimnej wodzie. Dobrym sposobem jest też ich wstępne oskrobanie nożem. Ręce myj zawsze pod bieżącą wodą przez 20-30 sekund. Myj po każdej wizycie w toalecie, po kichaniu, po i przed przygotowaniem posiłku. Donie można też wyszorować szczoteczką. Musisz też widzieć, że bardzo ważne jest to, czym dłonie się wyciera, bowiem najwięcej zarazków jest w ręcznikach z materiału. Starajmy się, zatem korzystać z ręczników papierowych jednorazowego użytku.

Zaczyna się zwykle od swędzenia lub pieczenia ucha. Większość osób próbuje sobie poradzić z tym problemem za pomocą patyczka z watą, ale to tylko pogarsza sprawę i przynosi chwilową poprawę. Z pomocą przyjdzie nam laryngolog, zbada o ucho stwierdzi czy to stan zapalny czy jakaś inna choroba. Zastanówmy się skąd biorą się takie dolegliwości. Nie powiedziałem, że może wystąpić także ropna wydzielina wydostająca się z ucha. Jak wszyscy wiemy nasza skóra podlega ciągłemu procesowi łuszczenia. Gdy powierzchnia skóry jest odsłonięta to złuszczony naskórek ulega samoistnemu usunięciu. Ale w przestrzeniach zamkniętych lub osłoniętych naskórek ten musi być usuwany mechanicznie. Najczęściej skleja się on z wydzieliną z gruczołów łojowych i nie może się sam wydostać. Jeśli nie zadbamy o odpowiednią higienę tego miejsca to może dojść do zatkania ucha poprzez czop ropny. Dlatego uszy trzeba myć regularnie, czyli codziennie wypłukując wydzielinę za pomocą wody z mydłem. Przy tej czynności jest bardzo ważne delikatne wytarcie uszu ręcznikiem. Ważne jest także by uszy suszyć po każdym zamoczeniu na przykład w basenie. Jeśli w uchu pozostawimy wodę to powstaje tam idealne środowisko do rozwoju drobnoustrojów. Najbardziej niebezpieczne jest drapanie uszu wewnątrz twardymi i ostrymi przedmiotami. Może to spowodować małe uszkodzenia skóry, których z początku nie zaważymy a z czasem mogą one spowodować zakażenie. Pierwszym objawem choroby jest świąd, który występuje w kanale słuchowym. W tym momencie stan zapalny bardzo często ulega samowyleczeniu. Jeśli jednak to nie nastąpi to pojawi się ból, który z czasem rozszerzy się także na małżowinę. Taki stan jest groźny, może on przenieść się dalej na okoliczne tkanki. Może on objąć błonę bębenkową i przenieść się do ucha środkowego. A to może już doprowadzi do bardzo groźnych schorzeń. Dlatego gdy pojawi się stan zapalny ucha to nie czyścimy go z wydzielany, nie wkładajmy do ucha opatrunków, kanał słuchowy musi się swobodnie wietrzyć. Dobrym wyjściem jest udanie się do lekarza na przepłukanie ucha. Przy delikatnym przebiegu stosuje się preparaty o działaniu miejscowym. Jeśli stan zapalny jest bardziej zaawansowany to lekarz zaleca krople z antybiotykiem o działaniu miejscowym. Gdy dojdzie do pojawienia się gorączki to lekarz przepisze nam antybiotyki doustne. Jeśli zapalenie powraca to może okazać się konieczny drenaż zajętych okolic i usuniecie przez chirurga martwiczych tkanek.